Yokluğuna Bir Ömür Adamışım

Yıldızları topladım geceden,

Güneşi söküp aldım gökyüzünden,

Ve karanlığında kayboldum senin,Gözbebeğim!

Yokluğuna bir ömür adadım,

Prangaları bileklerime ellerimle takdım,

Hakim oldum,kendi müebbetime karar kıldım.

Çiçeklerin yerine gazelleri topladım,

Güllerin yerine yağmurları kokladım,

Her Sonbaharda,doğaya inat yeniden doğdum.

Ama;

Ölmedim,hasretini yaşatmak için,

Ölmedim,duygularımı haykırmak için,

Ölmedim aşkımı büyütmek için

Ölmedim,ölmedim Gözbebeğim,ölemedim...

Ben ki; sevdana değil,yokluğuna bir ömür adamışım,

Ben ki; vuslatına değil,özlemine kavuşmuşum,Gözbebeğim!

Şimdi bilmem kaçıncı yolculuğundasın ömrünün?

Ya da kaçıncı durağında beklemektesin?

Ben ise bıraktığın yerde,yine seni özlemekteyim.

Ölmedim,ölemedim Gözbebeğim!