Yokluğunda..

Aralık ayı

Kış ortası...

İstanbul semalarında

parlıyormuş pırıl pırıl

gülümseyen bir güneş

Ne farkeder ki ?

Kasvet içimde benim.

Kapkara yağmurları yağıyor

içime hüznün.

Gök gürültüsü son sözlerin.

İçimde benim

Şimdi..

Ne sesim var,

ne nefesim.

Ne şen gülüşlerim.

Bir hüzün denizinde

yüzer gemilerim

Tat vermez artık

dost sohbetleri

Yokluğunun yakıcı izleri

dinlediğim her şarkıda

Bir boşluğa dalar gider

o en çok özlediğinden

mahrum gözlerim.

Muhtaçken

ölesiye varlığına

düşlerimde

görmek istemem seni.

Sırf

yaşamamak için

uyandığımda

hasretinden çok dokunan

o derin boşluğunu .

ve daha da kahrolmamak için

anmam geri dönüp

senli hatıraları...

Düşsüz uykulardayım şimdi.