Yokmuş Benim Kimsem Çok Yanlızmışım

yokmuş benim kimsem çok yanlızmışım anladım..

düştüğüm de kaldıracak omzuna yatırıp saçlarımı okşayacak ,

bi dost eline çok muhtaçmışım... Yokmuş benim kimsem bugün anladım...

hata nerde kimde bir türlü bulamadım ,

ben mi yanlışım güvenmek suç mu insanlara

ne mutluluklarım mutluluk ne acılarım yeteri kadar acı

hiç bi tadı yokmuş bu hayatın bana verdiği aldığı hiç bişey yokmuş

sanki öylesine gelmişim bu dünyaya bi sebep yokmuş

yüksekten bakıtığım da ne küçüksün dünya

ama verdiklerin aldıkların ya da aslında hiç vermediklerin

neden bu kadar acıtır ufacık dünya da küçücük yüreğimi

taşıyamıyorum artık omuzlarımda ki yükü yoruldum

insanlara ayna gibi bakmak suçmuş herkes çıkarları uğruna uğraşır dururmuş bugün anladım

hiç bişey yapmak gelmiyor içimden ...

saatlerce uyumak istiyorum unutmak istiyorum bu dünyayı

bir an için de olsa silmek istiyorum her şeyi

dua ediyorum açtığımda gözlerimi her şey olmasa bile bazı şeyler değişsin diye

olmuyor düzelmiyor kahrolası geldi mi böyle üst üste geliyor

sarpa sarıyor ne kadar ne varsa yukarıdan baktığımda küçücük görünen dünya başıma yıkılıyor adeta..!

çok değil ki istediğim birileri gerçek olsun sadece

dost yüzlü düşmanlar gülmesin artık bana

öyle biri çıksın ki karşıma eşsiz olsun dünya da , var mı acaba ?

ellerimi uzattığım da sımsıkı tutan benimle gülüp benimle ağlayan

iki yüzlü olmayan beni sırtımdan vurmayan biri var mı bu dünya da

çok yanlızmışım ben yokmuş kimsem

söylenenler birer hayalmiş ben sadece kendimi kandırmışım

ben çok çok yanlızmışım...!!!

not : dost yüzlü düşmanlara...