Yoksan Hicrandır Adım

Dalgayı giyinmiş mavi, ruhumda arsız gelgitler

Göğsümdeki fay titrek, küflenmiş yalnızlıklar

Ruhumun rahminde asi kelebek, isyanı içiyor

Tırmalanmış bir ömrün ayrılık tepesindeyim.

Zamansız itirafın penceresinden bakıyor kış

Aşk sahnesindeyim yıllarca alamadım alkış

Hüzün damlıyor çatılardan, damarda sitem

Yalnızlık türküsü dillerde, ömürdür ah biten.

Yolunmuş umutların aralığından baktım düşe

Soyunmuş anlar, dudak arsız dolanmış bedene

Öfkem yenilendikçe ah, şiir sürüyorum ben tene

Dökülüyorum sarnıçlardan, biriktikçe kendimde.

Silinmiş şarkıların içli yalnızlıkları var aynalarda

Öfkemin sıratından geçiyorum, ruhum isyanlarda

Yaş damlıyor zoraki sevişmelerin satır aralarında

Bölündü ansızın günlerim, feri yitmiş aydınlıklarda.

Parçalandı masallarım, işgallerle talanlandı aşklarım

Büyüdü gönlümün kamburu, yoksan hicrandır adım

Ser gecenin karanlığını unutuluşa, doğmasın şafağım

Eskimiş resimce bakayım, ömrümce seni fısıldayayım.