Yoksul Şiirler

Bu bir vazgeçiş midir

Yoksa terk ediş midir

Geceden sabaha uykudur

Seni özlediğim zamanlarda

Islak kalmış çiçeğin yaprağına

Konar güvercinler, mağrur

Şifa niyetine düşsün gözlerin

Gecelerime

Yazma dersen yazmam, sararmış kağıdıma

Bu yoksul şiirlerimi

Yaşıma rağmen

Eylemdir seni sevişim

Devrimdir alacasında şafağın

Yaşına rağmen

Virane olmuş ülkem

Baharı görür mü bir daha

Yolları devrilmiş üzerime

Dağlarında ezilmişim

Çılgın bir kısrak geliyor

Simsiyah

Durdursana

Kanatları sırtında perimin

Kim bilir hangi sözün bastı

Ruhumun damarlarına

Gönlümde akan yağmur mu sesin

Bir cesaret uzağımda tutamıyorum

Anıtı dikilse sensizliğin, o da

Baştan başa sen

Kaybedişlerden çıktım

Gözlerinle kuşandır beni

Ay’ın on dördü gibidir yüzün

Saatleri kıracağım, kalacağım

Saçlarının zindanlarında

Nisan ortasıdır menzilim

Sensiz geçen günleri

Yaşamak istemiyorum

Bu yoksul şiirler bitmesin

Biliyorum

Her gün öleceğim

Ölene kadar