Yoksun Be Vicdansız !

Sen,

Güz mevsimlerini boynuma dolayıp

Kasırgalar başlattın içimde!

Gitmelerin sarhoşu oldum

Herkes çekip gittiğinde...

Sen,

Ayazlar yedirdin yüreğime

Bedenimi üşüttün!

Aklım başımdan gittiğinde...

Sen,

Işıklı kaldırımlarda yol alırken,

Ben,

'Nerede acaba' diye ağlarken.

Üşüyen ellerimi,

Her defasında kanayan gözlerime silerken.

Ağlıyorken saçaklar altında!

Sen,

Gülücükleri bağlamışsın gamzelerine

Benim ellerimi bağladığımda gözlerime...

Her düşümde, düşüşümde

Kanıyorken dizlerim,

Bir de sen vurdun yaralarıma!

Nefret ediyorum artık senden!!!

Seni böyle hala deliler gibi severken

Sen hala kollarda sabahlarken

Ben ölüyorum da,

Sesim çıkmıyor be vicdansız

Ben ölüyorum da

Ezanım okunmuyor be vicdansız

Ben ölüyorum da

Sen yoksun ben vicdansız

Yoksun,

Yoksun be vicdansız!