Yol Arkadaşım

İşte bir rüyaydı geçip gitti

Dönüp baktık arkamıza

Biz umut şarkıları söyleyen

Beş parmağın en küçük yolcularıydık.

Küçücük hayallerimizdi içine sığmayan

Küçük dev yüreklerimizde

Hep dört yapraklı yoncayı arayıp dururduk

Çocuk hayallerimizle.

Bulamadık belki ama

İnadına yaşamayı seçtik biz

İnadına gülmeyi

Yola devam etmeliydik

Hayata biz hep diktik, birlikte dimdik.

Hayat hapishanesinde kimi mahkûm

Kimi hür dolaşırken yaya

Biz mahkûmiyetimizi

İki yüreği bir ederek hürleştirdik.

Bazen uyandırdılar bizi

Rüyalarımızın en güzel yerinde

Bazen de kırık hayallerimizi biriktirdik

Bomboş ceplerimizde.

Kimi zaman keremkârdı hayat bize

Önünde saygıyla eğildik birlikte

Bazen de hiç sormadan aldı elimizden

Yine de şükrettik biz minnetle.

Gül, selametle git şimdi kardeşim

Yoluna semadan yıldızlar dökülsün

Döküldüğü yerden topla dileklerini

Çeyiz sandığını esmaklar taşırsın.

Bak hiç yakıştı mı şimdi yüzüne

Giderken takındığın hicran demleri

Elem, keder kitabından silinsin

Bırak başına taçların en güzeli; efser takılsın.

Sen şimdi tak takıştır da Sur şarkıları söyle

Söyle de açılsın Pandora'nın kutusu

Çıksın tüm umutlar,hazırlansın fener alayı

Yol arkadaşım yolculuğa çıkar.

Ama sen niye şemsiye açıyorsun ki öyle

Yapma!

Bırak ıslansın her yanın alabildiğine

Islan,hatta yıkan mehtapla

Ah! Bilmez miyim senin de yüreğinde ateş var

O ateşi güller süpürsün.

Bilmez miyim kor kızıl yangınlardasın

O yangını ayın şavkı söndürsün.

Şimdi güle güle git, yol arkadaşım

Sakın yalnız sanma kendini

Unutma ki bundan sonra da

Yüreğim seninle tek yumurta ikizi.

Şimdi sana biricik hediyem iki kelamımdır

Kendini kötü hissettiğin her anında

Düşün ve beni hatırla

Dikenler bile batmaz

Sen bakmazsan diken gibi onlara.

Ve umut; kırıntılardan ibaret de olsa küçümsenmemeli, sıkıca sarılmalı.

O kırıntılar ki insanın hayat ışığının sönmesini engeller.

Şükürler olsun ki hala o kırıntılara sahibiz.

29 Nisan 2009 İzmir

Kızkardeşime sevgilerimle