Yol Verdim Hayata
Az önce dışarı çıktım.
Yokluğuna teselli varmış gibi,
Silmiş hayalin senden önceki sevincimi.
Çok sevdiğim oyunların bile tadı yok.
Unutkanlığa, unutmaya, unutulmaya,
Terk ettim kendimi.
Unutkan oldum şimdilerde.
Kilitlimi diye kapılar tekrar tekrar bakar oldum.
Hep bir şey unutmuşum gibi geliyor.
Yok umudun adı, hep eksiğim, hep yarım.
Yani beterim, hederim , kederindeyim.
Sanma mutluyum.
O kelime sadece sevdiğim arkadaşımın adı.
Kahkahamla şenlenen arkadaş meclislerinde,
Zoraki bir tebessümüm kaldı.
Yani nem kaldıysa senden kaldı .
Hasret , yalnızlık, özlem.....
Ve yokluğuna hangi kelimeler tarifse onlar kaldı.
Çayımda şeker koymuyorum bugünlerde.
hayat gibi onunda tadı yok
Hayallerde terk ettiler.
Yok yarına bir planım.
Saate sık bakmıyorum artık,
Sana kavuşacağım anı kaçırmamak için.
Kalbimde bir saatin tik takları varmış
Sen gidince anladım
Arkadaşları senin için ekemiyorum artık.
Hepsi biliyor yokluğunu.
Yani boşmuşum, boşlukmuşum,
Sen içimden dökülünce anladım.
Oysa ne kadarda çabalamıştın aşkı için.
Ne diller dökmüştün ayrılık olmasın diye.
Naza çektim de ne oldu sanki.
Hayatımdan bir yıldız kaydırmışım.
Seni dilediğimde anladım.
Şimdi yalnızlık başımda köpek gibi uluyor.
Üstüme yıkılıyor sanki duvarlar.
Seni sevdiğimi anladığımda
Hiçbir şeyi senin kadar sevmediğimi de anladım.
Ya bu gözyaşlarımda ağlamasaydı.
Nasıl dökerdim içimde biriken yokluğunu.
Kırdığım kalbinin kırıkları hala odada.
Artık kullanmıyorum o salonu.
Sanki yas var o odanın havasında.
Sevdanın çöplüğü gibi o oda,
Orada yokluğun çok kötü kokuyor.
Ha yıkıldım ha yıkılacağım.
Yakamı bırakmadı ki du zillet.
Varlığıma alışmadan seni terk etmeliydim.
Sanma ki seni terk ettim.
Ben senin bildiğin beni terk ettim
Sesiz ve nedensiz.
Ama seni nedenlerin peşinden sürükleyemezdim
Yakamı bıraksaydı bu zillet.
Seni benim bile sevemediğim kadar seveyim.
Yüreğine bir avuntu olsun diyeydi.
Beni bırakman için söylediğim yalanlar.
Yoksa yokluğuda ağlayan gözler seni nasıl yalanlar.
Bu aşkı sensiz yaşar mıydım sanırsın?
Yakamı bıraksaydı bu dermansız zillet.
Artık umursamıyorum yaşamayı.
Yol verdim hayata
Nerde sollamak isterse sollasın.
Yokluğunla yaşamaktansa.
29.11.2008