Yolcu
Bir aşkın bacağından tuttum
Bir umudun zenginliğinden
Hangisi gitmekte ısrarcıydı?
Çözemedim
Ellerim yolcu ile hancıyı ayırırken
Kalbin asfaltı çekildi aşkın önünden
Düğme iliklerken soylu kaldım yalnızlığa
Bin türlü emek feryat figan
Gözden süzülen her damla yaş
Pişmanlık seyirli bir telaş
Kollarımdan tuttu umudun zenginliği
Sordum kalbimin oklarına
Kimin kalbine değmeliydi?
Derdest esiyor bu kış sevdaya
Hangi gülü koparsam elimde kalıyor dikeni
Hiç mi uğramaz mutluluğun en güzeli?
Bir aşkın bacağından
Bir gidişlerin varışlarından tuttum
Eyvallah bülbülleri öttü
Azımsanmayacak ölçüde bir soytarılıktı
Sebepsiz sevişleri...
Sırtlandım doğma büyüme aşk kaçağını
Gücüm yetmedi tutmaya
Şimdi sevilebilirsem kuvvetle
Gölgesinde kuşlar aşkla ötüşür
Şimdi umutlanabilirsem tekrar başka
Nefesimden çığırtkan bir aşkın sözcükleri dökülür
Bir yolculuktan
Bir ayrılıktan tuttum
Yolcunun sesi kısıldı
Hançeri sevgileri ikiye böldü...