Yolcu

boz bulanık nehirlerini uzak tut

çorak toprağımdan

kuruyan dalımda yeşerme yolcu

aşktan bozma güneşin gülümsemesin sabahıma

ömrüm mabedinde kül üşür

gelir geçerim kendimden

ümit türküleri ulur hiçlik

sınandığım eşiklerde

sevda beşiğine unutuş belenir

dur yolcu!

tenimden göçüp

yüreğimde eyleşme

suskun eylüller damıtılır aşk sarmalında

sırrı dökülür gözlerdeki bilinmezliğin

git!

kayan yıldızlardan ışık yontar ruhum karanlığa

hayatın kıyısında

ölümün öte yakasında

uçurum uçurum açarım

05 eylül 2009 / gerze