Yolcu

Yolcudur insan en durgun halinde bile

Karanlıktan sızma ışık demetleri bunlar

Yolun uzun kısa fark etmez

Uzun olan hayallerin şafağında

Kısa kalan ömrünün hayallerini umut ettikçe

Solgun sokak lambasında karanlığa kafa tutarken

Bir bakmışsın hayat seni lafa tutmuş

Yaş bilmem kaç nerdeyim nerden geldim

Soru işaretleriyle ahbap olmuşsun

Yaşamın en demli halinde bir şeyler mırıldanmış

Etrafını sessiz kıl

Çünkü kulakların çınlıyor

Anlamazlıktan gelme insansızlığını

Vicdanın yanlış kayıt tutmuş

Bakınırken etrafına nefesin kendini bırakmış

Ah ola vah ola ağıtlarıyla kalmışsın bir başına

Üzerinde durduğun içine almış seni

Uğurlar ola insanoğlu