Yolculuk ....

Son

Renk körü gözler

Gecenin çöktüğünden bihaber ...

Üzerindeki siyah gecelik örtmüş hayallerini kadının

Altında saklanacak bir kuytu bulamamış gerçekler ...

Kumrular saçak altlarına gizlenmiş

Gecenin matemine eşlik ediyorlar

Ki ; bu gece

Süngü düşüren kadına

O'nun adına ağlamakta bütün zamanlar ...

Gidişat

Bu kez kırmızı güller aşk adına açmadı ,

Masum bir çiğ tanesi düşmedi gülün bahtına ,

Güller kederde ,

Güller gözyaşı ile yıkandı.

Sona Yolculuk

Bir kenara savrulmuş duvak ,

Teslimiyetten uzak ...

Hoyrat eller dağlarken bedenini ,

Düne bıraktı kadın, hayallerini.

Çeyiz sandığının içinde ,

Oyalı bir mendilde

Sakladı sevdiğini...

Geceliği siyahtı ,

Beline dolanan kırmızı kurdelenin hakkını

Bir kan damlası ile ödedi .

Tek bir yıldızı yoktu gecenin

Kıymeti yoktu kadının ...

Yüreği yoktu ,

Eti vardı

Bedeni vardı

Neyi varsa onu verdi...

Kumrular sustu ...

Sonun Başlangıcı

Oysa yüreciği vardı

Arka sokakta bir sevdiği ...

Çeyiz sandığında

Sevdiğine işlediği oyalı bir mendil ,

Hayalinde beyaz bir duvak ,

Yıldızlı bir gecede ,

Aşk'ın dudaklarında eriyip

Beyaz geceliğinden sıyırıp bakire bedenini

Ruhunu teslim etmek vardı...

Netice

Olmadı ...