Yolculuk

Gün ağarırken çıktım yola

Isırganlar neşeyle şakıyordu

Önümde

Her biri bir yöne açılan kapılar

Vaat ettikleriyle süslü

geniş yollar vardı

Heyhat, gün öğleye vardığında

Dikenler batmaya başlamıştı bile

Yollar çatallanmıştı

İleride toprak kaymış

Geçemedim!...

Er geç ikindiye kavuştum

Yeni bir umut,

çırpınmaya başladı kafesimde

Çünkü evrenin yardım edeceğini biliyordum

Yaşamın olmadığı yerlerden geçtim

Toprak kızıl, gök kara...

Ağlamaları, yakarışları duydum

Derdine ağıt yakmış

ozanları dinledim

Bir yerlerde akşama yetiştim

Gitmek üzereydi

Omzundan yakaladım

Döndü, güldü...

Acılıların acısını

Sevinçlilerin sevinci

Gösterdi bana

Sonra ben gördüm

Yılanları gördüm

Şahmeranı...

Kedinin pençesinden kaçıp

Heybeme saklanan fareyi gördüm

Sonra ben duydum

Çölün sertliğini

Suyun yumuşaklığı

Yoluma canavarlar çıktı

Yendim, yenildim, ölmedim

Gece

Bedenimi salıp hayal âlemine

Uyudum

Uyandım

Canım yandı

Baktım akrep

Sıtmam durdu önce

Sonra sırıtmam

En son havada akbabalar durdu

Gözlerinden kan fışkıran saldırdı

Ardından diğerleri

Vurdum, vuruldum, ölmedim

Ölmeyeceğim...