Yolculuk Notları / Kaosa Dönüş
I_ girizgah
dudaklarıımızı hafif ıslatan bir yağmur nakaratı
yüzümüz karıncalanıyor utançsız yalnızlıklardan
kalabalık ıssızlıklar taşıyor
sımsıkı açılmış avuç çizgilerimizden
bir köpek gölgesinde şiirler içerek
dolunaya uluyor
parçalanıyor adımız kent keşmekeşliğinde
parçalanıyoruz bir acı misali
kurşuni fikirlere terk edilerek
biz Istanbul kaçakları
II_ manzara
üzerimize boca ediliyor gök külleri
herkesin hiçkimse
hiçkimsenin herkes olduğu yerdeyiz
kulaklarımızı çınlatan
babaları kayıp siren sesleri
kalakalmışlığın tuhaf korkusu
-kaos-
orta yerde tüm öfkesiyle koca intihar trenleri
koşuşturma
gidenin kalana karıştığı an
kıyamet işte
gidenin kalandan ayırt edilemediği an
bir anne ağzından yeni ninniler sağıyor
bir çocuk kollarını iki yana açmış yeşilce ağlıyor
bir kadın kendine sarılıp üşüyor
bir adam gözlerini kıstıkça yolları kimlikleniyor
III- başlangıç
sallantıdayız
kompartıman camlarıyla bölüşüyoruz hayallerimizi
içerisi harap
koltukların arasına yaslıyoruz ruhumuzu
tekin değil ayrılıklar
dışarısı ızdırap