Yoldur Gidilen

O şehir, bu şehir gezer öyle dolaşırsın,

Arar tarar aradığın şeyleri bulmazsın,

Zaman akıp gittikçe onu durduramazsın,

Hayat yolcususun işte yine yolardasın..

Bir uçsuz bucaksız uzun yoldur gidilen,

Hepsi olacağına varmıyor gelmiyor elden,

Sevgilerle ile besleyip kalp ile gönülden,

Bilinmeze doğru gidiliyor yol bilmeden..

Vuslatı ahlar çekerek her yere uğrarsın,

Olmazsa içinden feryat figanlar yakarsın,

Sonu olmayan bir dilekle umut tutarsın,

Sonunda umutlar gerçekleşirse yaşarsın.

Bazen olur gündüzlerin sanki bir gece,

Anlatılamaz akıllara gelmez bir hece,

Kendini kaybetme derecesine gelince,

Yaratana bağlanıp, yaratıldığını düşününce..

Bir ışık bulup istikametini ona çizersin,

Çözümü olmayan bilmeceleri çözersin,

Gerçek olmayan hayalleri gönül neylesin,

Her fani gibi ömrün neyse yaşar gidersin..

Göz açarım aydınlık gün görmek için,

Gözler açılmıyor karanlık bilmem niçin,

Düşünüp taşınır, güzel olsun budur bilincin,

Tek çare mutluluk, bütün çabalar bunu için..

Şükür yaratan akıl fikir verdi bizlere,

Metanetli yürek ile ayak verdi bizlere,

Derman verdi yürümek için çizgilere,

Yıkılmak yok devam gerek güzel günlere,

İşte gelip geçilen fani dünya burası,

Sadece umutları savrulan deryası,

Bazen sevinç bazen de hüzün furyası,

Yaşanılan dünyanın hiç bitmez sancısı..