Yolun Neresi Demiştin Cahit?

Yaşım orta yerine çivilenmiş ömrümün

Akmasını unutmuş bir ırmak gibi suskun

Dibimde bir bataklık yüzümde nilüferler

Kalmışım bir ağaçsız ovanın ortasında.

Yolun hangi yarısı ben anlamadım Cahit

Bekleyen yaşlılıksa yaşadığım ne benim

Kaçtı da çocukluğum hiç mi geri dönmedi

Bu kadar bekliyorsam bir gelenim neden yok.

Bir sebebi var elbet yaşadığım yılların

Bunca kovalamışım bir kaçanım olmalı

Çaresiz düşeceksem ateşler ortasına

Ya körükle gitmeli ya külünü örtmeli.

Ben anlamadım Cahit hangi yolun yarısı

Gidiyorum aynı yer dönüyorum aynı yer

Zaman bir duvar olmuş genç ömrümün önünde

Çocukluğum gençliğim boğazına yapışmış.