Yorgun Aşklar

kendi kaderine terk edilmiş bir sandal gibi

dalgaların insafına kaldıysan eğer,

sığındığın mendirek yıkılmış

mola alacak limanın yoksa...

asi fırtınaların tokadı tenine vurdukça

metcezirle yeksan olup,

kum tanesi gibi yuvarlanacak

zifir-i derinliklerde boğulacaksın.

yüreğine yediğin vurgun

mecal bırakmayacak...

deryadan deryaya sürgün

yapayalnız sessiz bir gemi gibi

ardına bakmadan,

yolcu almadan,

rotan muamma

bir gün o suları terk edeceksin

ne bir güneş doğacak pencerenden,

ne mehtabın sularda ışıldayacak

yakamozlar sönmüş,

karanlık geceler...

sudan çıkmış bir balık gibi

kendi dünyanda kaybolacaksın.

kuruyacak deryalar

yolun bitecek,

fırtınaların önünde sürüklenecek,

çöllerde susuz bir Mecnun gibi

bir kez daha aşk'a kahredeceksin.