Yorgun Bir Düş

kervan kervan gelen mendiller

sanki tutuşmuş çıra

tebessümlerinin elinden tutmadığımız çocuklar

ağlıyor şimdi ardın sıra

beyaz bayramlığını giyinen haniyye

yorgun bir düş buldum eşeledim ölümünü

kanlı değildi çamurlu değildi

nasılda tertemizdi

yeni tüylerini giyinmiş güvercinler uçuyordu

özgür filistin semalarında

gölgesi sığmadı ama yine de

uykuma sıkıştırdım emanetini

gözümdeki karanlık ağarınca

avuçlarımdan kudüs'e serpeceğim

kuşların yemlerini