Yorgun Yağıyor Yağmurlar

Yağmurlar gecikti bu bahar ülkeme, yangında kalmış bir tenim

Avuçlarımda kızıl bir alev, tebessümlerimle yalnız bir gövdeyim

Silik dünlerin güvertesinden izliyorum dünü, yeşil bir göldeyim

Mağrur bir korku yüreğimde, efsunlu bir yaşamın trenindeyim

İç korkularımı astım duvarlara, vakitsiz mutluluk cennetindeyim

Nergiz getirmiş ziyaretime dostlar, ben düşlerin bahçesindeyim

Yorgun adımlarımda kırık bir şarkı, tırnaklarım batıyor gövdeme

Ilık bir rüzgâr okşuyor penceremi, baharlar doluyor can evime

Limelere bölünüyor düşüncelerim, gözyaşlarım dökülüyor tene

Mevsimler kendine küssünler, yeniden sarılıyorum mavi düşlere

Ağrılı bir ömür kopardım takvimlerden, çekiliyorlar yüzyıl ötelere

Zarlar hep düşeş şimdi, karıştım ben de hayatın anlam karelerine.

Hikâyesi: Bir yaşam yolcusu, dudaklarında umut türküleri. Sevdanın kınası ellerinde ve aşkla bakıyor dışarıdaki gündelik sevinçlere. Sevginin, dostluğun ve yaşamın çelikten kanatlarına tutunması için, onunla yuvarlanıp yine onunla ayağa kalkması için bir gül dizesi sundum yüreğine, yorgun yağan yağmurlarda ıslanmasın diye...