Yorgunluğu Mayaladım Yalnızlığa

Kundaksız düşlerin eskimiş beşiklerindeyim

Yorgunluğu mayaladım yalnızlığa paylanmış sensizler harmanındayım

Bedava yolculuklarla kasavetli ömür bitterken

Kırık sehpalarda ölüm gülümser avucumda

Dindirilmemiş ağrıların kasığında gülüşlerime tuzlar dökülür

Üfledikçe lambada hicran yanar damlanır yüreğime

Kelepçeli düşünüşler kilitlerken usumu, fısıltılar susar

Öfkemi sendeler kendi nalıyla tökezleyen taylar..

Ağrımın kanlı siperinde acıları beklerken

Kasırgarlara bıraktım laşkalayan dertlerin dökümanını

Yorgun bir kelebeğin ömrü olmuşken sabrım

Dert ağulu isyanlar tetikler yüreğimi