Yorgunluk/Asker

Yorgunluk başlıyor , yeni gün ile birlikte

Toz toprak dolanıyor yollarda herzamanki gibi

Emirin demiri kestiği anlaşılıyor o saniyelerde

Bir düdükle harekete geçiyor tüm topluluk

Çapaklı gözlerimiz ve yorgun bedenimiz uyanıyor

Kalk..! Yüzlere vurulan jiletler ardı ardına

Bak..! Kıyafetler hızla giyinir peşinsıra

Gör..! Dargın botlarını boyarlar şaşkın bakışlarla

Düdük çalıyor , içtima uzun sürmeye meğilli

Hareketler yavaş yavaş hızlanıyor sanki

Emirler hızlı hızlı işliyor tüm kanlara

Özlemler o saniyelerde yükseliyor bulutlara

Mıntıka,görev,eğitim bunlar yıldırmıyor

Adama vuran ; yârin gözleri oluyor yıldırım gibi

Sayıların , dakikaların , havanın ve suyun değeri

Yorgunluğun geçmesiyle birlikte yüzeye çıkıyor..

(Askerliğe başladığım ilk haftanın içinde bir günde

psikolojimi anlatan bir şiir... Yıl 2008...)