Yorgunum

kıvrak gecelerin soğuk meyhanesindeyim

zifiri karanlığı aydınlatan loş ışık sızıyor içeri

oturdum herzamanki gibi geceyle yalnız

Allah kahretsin yine sigaraya boğmuşlar burasını

halbuki şarabın kokusu ne güzel sinmişdi duvarlara

dışarının ayazı rakı şişesine vurmuş sanki

bak ellerim üşüdü,

neyse biz keyfimize bakalım

içimiz çok karamsar zaten

ellerimiz ısınır tokuşturdukca

vay be!

ne güzel çalıyor karşı masada sarhoş mandolin

efkarını dağtıyor perdelere

Yanındaki isyan ediyo / ayrılğıa ağlıyor herhalde

off be offff

ha birde

hancı kiristof el sıvazlar hüzünler çoğaldıkca,

kadehler efkara kafa vurdukca

oda ne yapsın ekmek parası

işte bak

yine yürekler coğalmış ayrılık masasında

hadi!

şerefine be, beni yalnız bırakmayan gecem / şerefine

kadeh yine boşaldı, sakide sızdı kaldı

gece bitti,

cep tükendi, meteliksiz kaldık bak

buruk ayrılıklar başladı işte

unuttum be / görmez oldum safağı kaç zamandır

alışa geldi artık her gece sarhoş ağlamak galiba

neyse güzelim ben gideyim kafam çakırken

yoksa bu soğuk havada ayılırım seni yine unuturum

biliyorsun yanımda sen yoksun / sonra ısınamam

kaç gece yorgan çektim karanlığa

ve kaç gece yalnız ağladım sensizliğe

ve kaç geceler korkuyla uyudum

Bırak beni Gülüm artık uyumak istiyorum

çok yorgunum çok