Yoruldum Artık

Gece, gölgesini çekti çekecek

Sessizlik sızdı en son bıraktığın izden...

Yoruldum artık!

Sana yazmayacağım bir daha;

İstemeyeceğim senden,

Bana ait ne varsa.

Rüzgâr alıp götürsün kokunu;

Sokaklar, kaldırımlar unutsun adını...

Bilemiyorum artık!

Hangi yalnız kör yamaçta açtıysa

Rüyamda verdiğim o papatya...

Bırak, orada büyüsün;

Kopmasın, yaşasın yapraklarıyla.