Yosma Düşlerin Koyu Laci Ürpertisi

İstanbul/

sabahları ellerinde biriktirir gün/eş lakırdıları

ustura kesiği, bir tutam çığlık geceleri ise

yorgun

ürkek

karanlıktır ayrıca

sokak arasında boğazlayabilir bir kediyi

şafaklar hepimizindir alın çatımıza oturan

geceler ise yalnız ve daima

köşe başı kayıplarının

yaşarken ölmek mi ölü halinde yaşamak mı

bu şehirde aşikar olan mesele çokça

to be or not to be

-

seçebilir mi kelebekler doğduğu günü

az zaman sonra

ağıdını tabiata tütsüleyeceğini bile bile

-

-hayat noksanı değişimsiz göçlerin kadını-

kaç ismi erittin umutsuz hırsından dişlerin arasında

kaç kez kiraladın bilinçsiz, istemeden yağmur düşlerini

kaç kendini ölüme terk ettin, salkım saçak yarınında

kaç kez önüne attın paçavraların, ayaz kırığı gülüşlerini

bastığın kaldırımlar gölgelerinde açar söğüt dalları

hep yer bulabilir, yarım ruhun yine yarım pansiyon

kuzeye dönük pencereleri ile bir morg odasında

söyle;

bu gözlerin yamacında biriken, yoksa suretsiz karlar mı

söyle;

bu sırça döpiyesin, intihar adlı tek perdelik oyundan mı

-

sil saçların neon parıltılarını, bu şehir geceleri tüketir

dize dize geceleri bölüşür akbabalarla, çizikli hayatları