Yukarı Mahallenin Ağaçları
I
çınar
gölgende
eritirdik içimizi
yudumlardık
avuç çizgilerinde
ellerinin demini
geçen söylediler
yol geçecekmiş
o koyu
gölgen üzerinde
II
söğüt
ölürsem duaya bile
sakın ha
istemem gelme
ki
ben ölünce
ayak ucuna
gömsünler beni
dik açı ile
sen sakın
sakın gelme
ben bulurum seni
III
çam
ne güzeldir
sevmek kışın yorgunluğunda
seni
ne güzeldir
bıkkın sevişmek
üşengeç ay ışığında
seninle
güzeldir ya hepsi
şu zemheri dikenlerin de olmasa
IV
kiraz
gülüşen sesini özledim
kesik dudaklarının
dudakların
evet, kırmızı
ağlaşan tınısını özledim
çürüğünü dudaklarının
dudakların
hayır, kıpkırmızı
V
ceviz
yazı masamı severim
severim
sen kokusunu
sen dokusunu
bir masa uğruna
can veren
bir masa uğruna
seni severim
VI
zeytin
taşlamayın artık
ırkçı mı oldunuz
yanına yanaşmayın
siz iyice kudurdunuz
VII
dut
sıcağı sıcağına
sürmanşet
böyle bir dolu
isimsiz arkadaşla
sana daldığımız için
öyle
kaba saba
ve sen
komşunun çatık kaşlarında
yetiştiğinden
üzgünüz
baston izleri hala
ağlar sırtımızda
VIII
soy
üçüncü dereceden
petrol ile akrabaymış
soluk benizli Amerika
şaşırmak yanlışmış
bu kadar
yaptıklarına
akrabası uğruna