Yüreğimdeki Tuhaflık

Bir tuhaflık var yüreğimde

Başka lacivert bu gece avuçlarıma konan

Dalgalar sakin yüreğime inat

Hayallerime dolaştım bak sarmaşık olup

Yakamozları tek tek tutuşturdum

Yıldızlardan birer mumluk umut alıp

Muhtaçlığımı yaşlı bir tekneye koyup

Yelken açtım yüreğindeki sevgilere

Elimde bir beyaz gül

Gülümsemelerimleyim

Doluyorum gözlerine ufkunda kaybolduğum

Uzat elini tut artık

Seninleyim

Zamanı büküyorum her mevsim

Issız sokaklara deniz fenerleri dikiyorum

Beni arıyorum gözlerinde

Pusulama bakışlarının ışığı kutup

Yarınlara şafak olmak gerek diyorum kendimce

Bugüne hayat vermek

Bütün sorguları unutup

Sonra hülyaların koynuna atıyorum kendimi

Yüreğimde beyaz bir gül

Seviyorum diyorum hayatı, yaşamayı, insanı

Zaten hayat dediğimiz nedir ki

Bir yürek ağırlığınca sevmek değil midir

Mesafeleri aşmak

Bir bakışa koşmak

Bütün deniz fenerlerini tutuşturmak değil midir sabaha kadar

Tek tek bütün sokaklarda dolaşıp

Sonra da ayrılıkla kavrulmak çılgın ateşlerde

Olsun

Ben hasretliğince sevmeyi seviyorum

Yanmayı seviyorum

Her göz kapayışımda seni görmeyi

Açtığımda anmayı seviyorum

Bir tuhaflık var yüreğimde dedim ya

Başka sıcak bu gece avuçlarıma konan lacivert

Dalgalarda sükûn var

İnan

İnan hiç böyle renklenmemişti son bahar...