Yüreğime Kar Yağıyordu.....
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben üşüyordum
Kara kışlara yakalanmıştı garip sevdam
Unutmuşum baharın o taze güzelim tadını
Umutlara darılmışım sessiz sedasız sensiz
Umut etmeyi de unuttum aslında sen gidince
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben yalnızdım
Yine tek arkadaşımdı gecelerde yalnızlığım
Karanlıkları aydınlık seçmiştim kendime
Aldanmış lığı çok gerilerde bırakıp senle
Boşlukta bütünleştim yalnızlık denen vuslatla
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben sessizdim
Sevdalı limanlarda kendimden vazgeçmiştim
Ey sevgili gidecektin de neden girdin dünyama
Yalancı rüyalar sunmayacaktın ürkek uykularıma
İmkânsızlığı zehir gibi akıtmayacaktın ruhuma
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben çaresizdim
Günlerin gecelerin farkı yok tadı yok sensiz
Çaresizliğin bilinciyle kapatmışım ruhumu ben
Beni sorma artık sayende bil inancımı yitirdim
Suyu tükenmiş limanların kıyısında bekliyorum
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben yürüyordum
Esintilerde soluğunu hissedip seni içime çekerken
Bilesin ki yokluğunla ruhum sızlıyor vefasız
Benden uzaktasın söylediğin yalanlarda boğulmuş
Bilesin ki sen beni değil kendini aldattın
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben susuyordum
Sevdalara sığmasa da sesim haykıramazdım
Gönül pencerelerini sonuna dek açmayacaktın
O yalancı gözlerle gözlerime bakmayacaktın
Sevdanın çıkmaz yollarına salmayacaktın düşlerimi
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben ağlıyordum
Hayat damarlarımdan birini sen kopardın
Dudaklarımdaki sevda kelimelerini çaldın
Senden bana kalanı düşününce hatırlıya bildiğim
Sadece kırık bir tebessümdür anımsadığım
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben kavgalıydım
Döndürmeyecektin duygularımı yalnızlık yolundan
Kıpırdatmayacaktın yüreğimin yalnız kuşlarını
Canımı sıkıyor bir ömür tükettiğim hayat kavgası
Meğer seni severken sevmişim ben bu hayatı
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben karanlıktım
Yıllarca acılara kucak açıp direnmişim yaşama
Şarap misali sensizliği de içmişim bir yudumda
Yeni gelen günle aydınlatmayacaktın sabahlarımı
Yarım bırakmayacaktın acısına vurulduğum bu aşkı
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben hüzünlüydüm
Hüzün gözlerimden gitmeyen misafirdir artık
Soğuk karanlık gecelerde kayıp çocuk resmidir hüzün
Bilir misin gittiğinden beri kayıp içimdeki çocuk
Ve bilir misin bu kayıp çocuk seni ahla anacak
Yüreğime kar yağıyordu sensiz sen yoktun
Özlem tek yönlü bir yol işte gidip te dönmeyen
Ve sen bir yel gibi esip gittin hayatımdan
Yolun tam ortasında bıraktın beni sevdamla
Yelkenleri kırık tekneler gibi bakakaldım ardından
Yüreğime kar yağıyordu ve ben seni özlüyordum
Yorgun karlar üzerinde seni ne zaman hatırlasam
Adın bir sevda türküsüyle özdeşti yüreğimde
Suskun yüreğimin sessiz türküsüydün içimde
Bir hüzün şarkısı çalınır, kırılır kalbimde
Yüreğime kar yağıyordu ve ben yüreğimi arıyordum
Seninle dört mevsim baharı yaşadım gözlerinde
Dört mevsim çiçekler açtırttın sen kalbimde
Üzerine çiğ taneleri düşmüş kırmızı güldün bende
Seni tüm renklerde sevip özlemiştim benliğimde
Yüreğime kar yağıyordu ve ben şiir yazıyordum
Her renkte sevdiğim sevgi çiçeğimdin benim
Senin için en nezih kelimelerden şiirler yazdım
Tarif edemedim diye gönlümün diliyle seni
Hepsini tek tek beğenmeyip yırtıp attım.......
Yüreğime kar yağıyordu sensiz ben üşüyordum
Her zerresi buz gibi yüreğime düşüyordu
Benim de düşlerim yağıyordu yollara
Kimsesizliğin verdiği bir çaresizlikle
Yüreğim gelmeyeni beklemede donarak ölüyordu
15-02-2009
saat:04.55
Şiirlerimde Hale Başka adını kullanıyorum..