Yusuf'un Zindanlarına Eş Yüreğimle

Yusuf'un zindanlarına eş yüreğimle,

Ağladım gecelerce.

Ama çare olmadı;

Ne yaşananları silmeye,

Ne de maziyi gömmeye.

Türlü dertler başımda,

Kapanmaz yaraları açtın sol yanıma,

Tütüne mübtelam bu yaradan kalma.

Şimdi ciğerlerim zehiriyle doldu.

"Söylesem söz olur,

Söylemezsem kara bağrım köz olur."

Söylemedim,

Közleri biriktirdim.

Şimdi kara bağrıma farklı bir kolleksiyon hakim.

Hiç benim beklediğim gibi bekledin mi umudu?

Ya da bilmediğin bir sonu?

Hiç konuşacak kimse bulamadında,

Rüzgarlarla dertleştin mi?

Aynaları dost edinip,

Onlarla yüzleştin mi?

Zamansız doldu mu gözüne yaşlar?

Yarıştırdın mı onları hiç yağmurlarla?

Nedenini bilemediğin sıkıntılar, yüreğini kıstırgaca aldı mı hiç?

Ya da nedenini unutmak istediğin sıkıntılar!

Hiç oksijensiz soldun mu havayı?

Ya da ruhun uyanıkken, uyudun mu?

Ben ise;

Yusuf'un zindanlarına eş yüreğimle,

Ağladım gecelerce.

Ama çare olmadı;

Ne yaşananları silmeye,

Ne de maziyi gömmeye.