Yutkundum

Gözlerindeki hüzün

İçimi dağladı

Eğdi başını

Ne güldü ne ağladı

Buz gibi soğuktu hava

Titriyordu

Dokundum

Ellerim yandı

Konuşacaktı

Sus dedim

Yutkundum

Sus dedi

Rüzgar ıslık çaldı duymadım

Savruldu saçları

Araladım, öptüm

Duymadı

Ne anlamı vardı bilmiyorum

Son kez dönüp bakmanın

Ne o beni gördü

Ne de ben o'nu

Herkes kendini alıp gitmişti