Yutkunması Zor Bir Şiir

(Senem, Recep ve rahmetli Hatice kardeşlere..)
https://suno.com/s/zATUiBbMq1SO2zUL

yutkunması zor bir şiir bu Recep

ne kadar yutkunursan, o kadar çok üzecek

daha hikayenin en başında

çocuk olmana bile izin verilmedi

okul üniforması yerine iş önlükleri giydin

yetişkin bakan gözlerine

başka bir bakış öğretilmedi

uyurken yüzünü kapatıyordun

kabus değildi rüyalarını acıtan tokatlar

parça parça edilmişti anafarta düşlerin

yaşıtlarına diploma, sana haftalık veriliyordu

ve taşı sıksan suyu başkası alıyordu

ancak atari salonunda yükseliyordu sevinçlerin

ancak bilardo masasında çoğalıyordu…

evde öfke olarak bekliyordu

bir saatlik çocukluğun bedeli

geceleri öksüz hecelerde, sen ve kardeşlerin

şarkılardan verem olmayı öğrendiniz

her öksürükte eksildiniz biraz

ve biriniz, erken tükendi

o zoraki, yalan hayatın avuçlarında

tek gerçeğiniz oldu

zihninizde hayallerine sarıldığınız o avuntu…

bu şiirde bile Recep

-ah bir anne olsaydı eğer-

bak her şey nasıl da farklı olurdu