Yuvarlak Ay Eğer Konuşsaydı

İçimde parçası olmadığım bir geçmiş

Geceyi keşfederken uyumakda olan sır

Terk edilmişliği ile gitti gücüme

Ciğer pareme beyan bu şiir

Masumiyetle cebelleşiyor...

Eğer söz söyleyebilseydi,

Gönlümdeki zan ve şüpheye

Geceyi bir kırbaç gibi yarmaz mıydı?

Ekşimiş bir bardak süt gibi soluk ve tatsız.

Söyle şimdi gözüme ne göründü?..

Bir pencere miydi

Hayata aldırış etmemeye çalışan

Yoksa kapalı kapıya yol arayan

Bir ümit kuşu muydu?

Bu virane ötüşüyle düşüncelerimi bölen...

Rengini ağartmış bir güneş;

Günün geri kalanında

Ne yapacağından emin değilmiş gibi

Merak ve korku karışımı duygular

Bir açıyor bir kapıyor...

Bu kadar basit ve bu kadar karmaşık

Yoksa kötü bir rüya mı bu

Aptallaşmışcasına arkasından bakakaldım

Uzun saatleri sessizce sınamaya kalktı

Her duraklamada sesin sermayesini bildi

Şüphe ayağı ile yıllarca benliğimde koştu

Sualim sana

Naza saldığım önümdeki hayat

Güzel olduğu kadar kıraç pusuya yatmış

Ama vicdansızca istila edilmiş...

Bana kızıp sakın düşmanlık etme

Cüretimi bağışla

Gücün yetiyorsa sen sağlamlaştır

Nöbetleşe arzu ve heves emrine bağlı

Kalbimdeki siyah noktada aydınlık gizlidir

Bulutun rüzgârıyla sakinleştir

Artık sus!Söz pek tozlu ve karışık geliyor

Kuyunun ağzını açtım

Tertemiz eyledim

Maksadına kavuşturmaya acele et!

O daracık boşluğa sıkıştım

Aklımda 'yapılması gerekenler' listesi

Pek çok maddesi el değmemiş halde

Gereken özeni gösterilmeyişinin farkında

Kontrolden çıkmış gibi görünen onca şey

Bir tür çıkmaz sokağa mı daldı?

Dünya yüzünden silinmiş gibi

Endişelerin haklı çıkacağından şüpheli

Kendinle sırdaş,

Felek derdinle baş başa

Korkutucu derecede keskin bir dil

Ve henüz işlenmemiş zehir gibi akıl

Arınmaya ve parlatılmaya ihtiyacı varken

Mükemmel ve nadir olan bir parça yürek

Dikkatle kurduğu yalnızlığı paylaşmaya

Neden şimdi gece mihrabına

Bu kısacık zaman dilimine sığdırıyor ?

Özgür iradem gönüllü açıklamaya

Yetmez mi

Bizzat şahit oldu küçük şaşkınlığıma

Soğukkanlı bir dost muydun

Timsah gözyaşlarınla defalarca kandıran

Dikkate alınmış olmamdan cesaret bulmuş gibi

Bocalamaya ve münasebetsizlik etmeme neden olmuşken!

Sinene vuracak kadar rahat ol şimdi.

Bir sırrın açığa vurmanın eşiğinde

Söktün huzursuz kararsızlığımı

Öldürerek ?özgürlüğüme kavuşturdun'

Mezarımda bile yokken...

Önemsiz detaylar hakkındaki tüm o endişeler

Ancak bunun da ötesinde,

Suçluluk duygusunun pençesinde

Önemsiz günahlar olarak kabulümsün yinede

Herhangi bir cezayı ciddiye almayacağını bile bile...

Suç ortaklığıma davet eder gibi

Kimseye söyleme...

Beni her şeyden çok ne üzdü, biliyor musun?

Bunu hak edildiğini düşünüyor olman

Dürüst olmam gerekirse,

Ben unuttum gayri her sözümü

Daha fazla cesaret gerekir...

?Hadi geri dönelim, dönebilirsek!'

Üzgünüm.

Yavaş, ağır ve telaşsız yolcuyum şimdi

Bizler birer çöl çiçeği değil miydik

Düzenli olarak sulanmaya ihtiyacı olan?

-ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-