Yüz Görümlük Eylül

havada asılı bir yağmur kokusu

hüzünler konuyor gönül çeperime

kirpiklerimde birikintiler

kadeh kadeh diziyorum anılarımı

sol gözüm seğiriyor katil kelimelere

can veriyor peymanelerim... / ve

68 kuşağı ezgiler uyardırıyor benliğimi

idealler...vazgeçişler...

kendi sabrını deneyen taş

kaç yanlışın dölüdür üstüme

kendi duvarımda haykırdığım ...

bir yansımadır aslında yaşadıklarım

her dalında bir ihtisaslık

üç yanlışta bir doğruyu öpüştüren ,

kendi yağında kavrulan insanlık!

bugün milattır

tutunurken dikenlerini batıran hayat

tüm zamanların en güzelini doğurdu

onca yaşadım

şimdi bildim

....yüz görümlük eylül bu !

2009

7eylül