Yüzümü Ayaklarına Sürdüğüm

sadır hazanda yol oldu ayak tabanına

ömrüme bastığın ayaklarınla

kor yüzüm açık alan bir sahra hüzün dolaşımlarında

kör eden kum fırtınanla çöl duygularım iki paralık

hiçbir coğrafyanda

aradığım kendimi bulamadım bir daha

kayboldum yırtılan zamanın boşluğunda

geçenek ömrüm

yılların kirlenmiş peçetesi

yine sardı aşk viranına yalnızlık hecesi

yalın ayakların yüzümün cam kırıklarında kanamakta

kanayan sen

fakat benim içim daima acımakta