Yüzünde Yastığımdan Kalma Buse

Hani sabahın ilk ışıkları vururya yüzüne,

Yavaş yavaş okşar tenini,

Dayanamaz kızarır yanakların,

Uyanır günaydın dersin,

Kısık sesle...

Saçların dağınık,

Yüzünde yastığından kalma bir buse,

Belki kahvaltı yaparız sonra,

Bi parça ekmek,

Azıcık peynir,

Biraz zeytin,

Ne fark eder,

Gözlerine doğmuşum bütün gece,

Bir bardak su kâfi bana,

Senden bahsederim sonra,

Bi iki şiir,

Ya da yarım bi iltifat,

Zaten hepsi aynı,

Sen ve güzelliğini anlat bi kaç vasıfsız kelime...

Sonra birgün,

Tenhalaşıyor kahvaltılarım,

Artık daha erken yatıyorum,

Karanlıktan korkuyormuşum meğer,

Gecenin karanlığını gözlerimi gözlerinden aldığımda farkettim,

Neyse ne işte,

Çok değişmedi buralar,

Aynı boş odalarda,

Biraz sen,

Biraz da ben eksik sadece...