Zahirim

Çok zormuş be zahir 'seni seviyorum' demek

Pas tutmuş dilim, dönmüyor

Hiç koklamadan 'gülüm' diyorsun

Gitmelerin ölüm diyorsun

Sevmek yürek istermiş

Bende yürek yoksa, sen neyi sevdin be zahirim

Gel diyorsun ya, geliyorum

Başım eğik paramparça

Parmaklarının arasındaki zehir gibi

Duman duman simsiyah

Gitsem diyorum, bir ülke bulsam taşı toprağı sevgi

Yasaklasam o ülkenin erkeklerine 'kadınım' demeyi

Diyenleri saklasam

Silahı eline veren ben

Karşında duran ben

Kıyamayıp tetiği çekemeyen sen

Ah zahirim çizdiğin resimlerdeki gülün kokusunu alıyor muusn

Dağlarına çıkıyor, denizinde ıslanıyor mu ellerin

Cehennemdeyim, gelme

Çağırdığın cennet mi ki, geleyim

İnadına yaşamak bizimkisi, hem de günahla beslenerek

Bu hayat benim mi zahir

Ben benim miyim ki, sana vereyim

Kaç yalancı veda var daha yaşanacak

Ve

Kaç kurşunun var daha yağmura sıkacak

Bir ülke bulsam aşıkları şair, şairleri ölü

Şiirleri zehir zemberek

Deli sular gibi çağlıyorsun ya, dur diyemiyorum

Ellerim hangi derin vadilerde ki tutamıyorsun

Hangi soğuk sularda ayaklarım, dur diyemiyorsun

Nedeni yok aşkın biliyorsun, zamanı var sadece

Yoran ben yorulan sen, heder olan ikimiz

İki satır yaz göçmen kuşların kanadına

Bir af dile, bir de af ettiğini söyle

Sakla beni kendine,yasakla beni kendime

Zahirim ört

Ta ki mahşere kadar

simsiyah