Zamanla Gider

Tüketmede zaman vermiyor fire

Ne umuda yâran ne de fikire

İnsafsızdır, hem gence hem de pîre

Beli büker, ayaktan derman gider

El olur dil dile gönül gönüle

Iyilik mihengi kalmaz ölçüle

Tamah etme aferine, ödüle

Velayet tahtında oturan gider

Kıymet verme sermayeye, edere

İnce ince aşındıeır habire

Ateş yağar, cansuyu hak getire!

Bağ perişan, biçare bağban gider

Şükrü Doruk