Zaman Yolcusu

Zaman kol geziyor,

Alnımdan çizgi çizgi vuruluyorum,

'Saç ak'larım gölge etmez halde,

Çukurun üstünde oyalanıyorum.

Bakınca gökyüzüne,

Hayatı kıskanıyorum,

Zamana verip sırtımı,

Kendi türkümü söylüyorum;

"Çok teşekkür ederim,

Son hediyeni bekliyorum."

Zaman kendiliğinden belirgin,

Artık saate bile bakmıyorum,

Nicelere meydan okumuşumdur da,

Ölüme meydan bırakıyorum.

| Emrah Nargöz