Zaman Zaman

ur değil beynimdeki çıkarıp atamam

silueti sahte bir zahir düş gibi

binbir renkten her biri anlaşılamayan

tutanaksız bir göz örtüsü gibi kapanmış

yeşil yüzlü gezegen hep susamamış

saçım uzamış sakalıma karışmış

uykusu gelen saatim alamamış soluk

yüzüm kendine varamamış yine

yeniden dönemem yüzümü kendime

bir ayak sesi uydurdum kalmaya meğilli

intihara zorlayan bir katil gibi zaman

ve kendi cinayetime boyun eğer miyim

beynimdeki ur değil söküp atamam

ruhumu sana teslim etmişim sanırım

gayri ben neşeyi savunamam

artık etmeli kadere selam