Zamana Bırakma

Uzatmayız ya bazen sonu belli denilen hikayeleri,

umuda ve yaşanması muhtemel güzelliklere kıyarız..

Mümkün olduğu kadar az üzülmenin hesabını tutarız,

ince gibi görünen düşünceler yüzünden

hayatı bir türlü rayına oturtamayız...

Biraz ürkek biraz da çekingen yaşarız

içimizdeki sesi bastırmaya çalışırken..

Gölgesinden daha büyük olmayı berecemeyen

bir kalbin içinde boşlukları barındırırız

sevdanın bir tarafta sonunu bulması korkusuyla..

Zaman bedenimizden zerre zerre dökülürken hiçe doğru,

zamanın gittiği yere gitmenin verdiği hiçlik huzurunu

İlaç sanarız hiç anlayıp sormadan..

Neleri kaçırıp bu yüzden nelerle uğraştığımıza bakmadan

hep yerinde durmayan takvime bırakırız

hayatı ve birbirinin yaması olan tereddütlerimizin giderilmesini..

Oysa ilerlemektir sadece akreple yelkovanın işi

ve dünyanın yaptığı tek şey dönmektir hiç durmamacasına..

Sende başlayıp sende biter farkına varamasan da

nasıl olsa bir gün biter diyerek daha yaşamadan vazgeçtiklerin..