Zamandan İzinsiz

bıçak gibi bir sonda buluştuk ya

buğusu akmadan gözlerimizin sek

içine kapanık ağaçlarla bir rüzgarda

son telaşıyla ömürsüz yaprakların

sonum da olsan bir şeyimsin ya...

büyük yalnızlıklarla dolu caddelerde

gözlerimle dokunduğum yenilgilerdesin

eksik kalan gün ışığı tebessümlerinde

paylaşılmaya aç suskunluklarda

ama en çok bende...

yorgun noktalarla çivilenir göğsüme

beni bıraktığın güne benzeyen yağmur

başucumdan ayırmadığım bir akşam şarkısı

terk eder şiirimin soğuk alnından öpmeyi

piç bir ayrılık büsbütün üzerime yıkılır...

ben sensiz öleceğim diye bir şey olmayacak

zaman izin vermedi olacak bunun adı

bir bardak suyun okyanustan derin umuduna

bir dal çiçeğin kara ormanlardan serin kokusuna

bunun adı zaman izin vermedi olacak

bir tek sözcüğün tüm dillere bedel olmasına

atılan bir tek adımın

bir ömürden başka bir ömre koşmasına...