Zamanın Çarkı

Bir ulu çınardık zaman içinde,

Döküldü gazeller dallarımızdan.

Geçti bunca ömür duman içinde,

Eksilmedi keder yollarımızdan.

Mert olan harcamaz özünü boşa,

Gözyaşı döktürmez gözdeki kaşa.

Felek kul etse de sultanı başa,

Doğruluk ayrılmaz dillerimizden.

Sevimli Şair’im / kelamım haktır,

Yalan dünyada hiç / vefa yok baktır.

Gönül kabesinde / leke bırakma,

Aşk ateşi sönmez / küllerimizden.