Zamanlamaya Bırakılmış Aşk
'O gece
seni orada görmeseydim
uçan bir martının
çığlığını
ya da şu denizden geçen
kayığın motor sesini
duymayacaktım...
ve bu gece
oturup sana yeniden
bir şiir yazmayacaktım...'
Uzunlamasına
bir zaman geçmişti aramamızdan,
herşey bıraktığımız gibi değildi...
unutulduk belki de;
zaman akışında
veya her vapur saatinde...
azar azar aldılar bizi birbirimizden
kopardılar her bir zaman parçasında...
demiştim ya sana;
bizim en büyük düşmanımız zaman, diye
işte ayırıp
zamana bıraktılar ikimizide...
Aramızda
bir deniz
birkaç kulaçlık mesafe
bırakmadılar aslında...
aramızdan neler geçti
belki de yarım bir dünya...
şimdi sen bir anneyi
ben bir amcayı andırıyorum
her alçakça geçen
zaman hatlarında...
belki de zamana
ikimizde esir düşmüştük,
yaşıyorduk
farklı yerlere sürüklenen
savaş kamplarında...
Sen o gece
geçip giderken yanımdan
ikimizde göz ucuyla
bir hasreti çekmiyorduk aslında
ve ağır bir gramafonda
şarkımız seslenmeyecekti...
iki yabancı gibi
sen kızının elinden tutup
evine gidecektin...