Zamansız Açan Bir Menekşe

Hep böyle zamansız yaşarım ben sevdayı,

Yüreğimdeki aşk kıvılcımlarını !!

Baharı yaşamak isterken kış olur yüreğim

Tam yeşermeyi beklerken Aşk tomurcuklarım

Neden solar avuçlarımda ansızın ,neden?

Yüreğimde kalır öylece aşklarım

Tam aşkımı yaşamak isterken doludizgin

Bir umutsuzluk alır götürür duygularımı

Neden apansız ölüm çalar kapımı sessizce

Daha yaşanacak çok şey varken neden

Bir sevda bilmecesi sarar ruhumu, bedenimi

Şimdi hangi uçurum kurtaracak beni

yanlızlığımdan...

Hangi karanlık saracak beni kollarına,

Hangi sokak duyacak sessiz çığlıklarımı

acımı,yaramı,yüreğimdekileri,

Geceler kör kaldırımlarla anlaşıp unutucak sırlarımı

Sevişen yaramaz çocuklara baka kaldı gözlerim

Mazide seni andım yüreğim sızladı derinden

Zamanı gelmeden açan bir menekşe gibiyim

Ellerin bahçesinde açmadan sönüverdi yüreğim