Zamansız Bahar

Neyim olduğunu bilmezken

Hiçkimsem oluverdin

Biliyor musun

Üzülmedim..

Mavilerim soldu önce

Sonra griler işgal etti köşe bucak

İçimin her yanını.

Hislerim söküldü şafak misali çığlıklara.

Kaybettim bu küçük savaşı.

Ölüm vurdu

Cemreye kanan çiçeklerime

Son güneşin batışı gibiydi

Dönmeye uğraşan dünyamın üzerine

Kaldı ki,

Dönse de dünya,

Ancak...

Kendi çevresinde.