Zaten Hep Ayrı

yağmurlu bir pazar öğleni miydik

hava çok soğuk muydu

sorularımızın uzunluğu kadarla

kalmadık

zaten hep ayrıydık

ne resim ne imge

eskiye tutku

yarından korkuyor muyduk...

birliktelik bir bahçe kokusu olmalıydı

ara bir serinlikte kolkola

bir sevişme anması

tozlu bir sıkıntının ardından

hayat kadar uzun bir ev buluşması

ulaşamayacağı bu güzellikten

zaman yakınmalıydı...

ağaçlara bakardın da

ışıldayan yapraklarına benzediğini yüzünün

bilmezdin

ve gözlerinde kayıklar yüzdürdüğünü

dalgınlığımın

bilsen anlar mısın

anlasan

sensiz geçtiğim tüm yolları

utanmadan yürür müsün

acısı büyüyen çocukluğumla

yürürsen

gördüğüm ilk dala tutunup ağlayacağım...