Zaten Tuaftı Bakman

güvercin teri kokuyor tenin

ıslak mavi

yalnız odalarda

duvarlara zor vidalanıyor kalbin

patlıyor dübeller

gökyüzün

ve en sevdiğin içinde

burgu burgu

yüzülüyor yüzün

konuyor bir avuç buğdaya

sesleniyor açlığa

sürünüyor hüznün