Zavallı Bekleyişlerimiz

Kömür mavnalarında çalışan

yorgun yılgın ve aç insanların

zamana asla teslim olmayacağını bilen

koca göbekli fabrika patronlarına

durun bizi dinleyin biraz diyen

bir nevi haykırıştır bu şiirler

kelepir bir evi pahalıya satar gibi

ölür de alıp başını gider insan

yahut bir savaş esirinin

gözleriyle korkunç bir geleceği

gördüğü halde kaçmamasına sebep

tel örgülerdeki kuşların

uçmak varken konmayı tercih etmeleridir

demem o ki dün gece sen Ülkem oldun

aşkı haymatlos kirpiklerimle

bir tutam nane kokusunda buldum

eski bir kapıdan avluya açılan yolda

yıkıldı yıkılacak bir duvarın dibinden

ömrümün bu en garip halinden uzak

maskeli bir baloda açıp yüzümü haykırdım

siz insancıklar siz bahanelerin esiri

dünyalar aldatan nefeslerinizi tutunuz

uykularınızdan kaçınız yalın ayak çünkü bu

yaşamak dediğiniz martaval da bitecek

artık söylenmesi lazım çaresi yok

mahvolmuş hayatların ardında

zamanın sevgili evlatlarından uzak

hayaller dünyasında yaşayan cüceleriz

külden yüreklerin maverasından dönen

maceracıların aklını da aldı zaman

itiraf etmem gerekiyorsa yakılan kitapların

ahını almış adamlardan umut bekleyemezsiniz