Zebani Gülüşlü Gölgeler

Karanlık çığlık olup akıyor kulaklarıma

kulaklarım sağır dilsiz

yüreğim kapana kısılmış bir fare gibi

çırpınıyor

duvarlar canlanıp hapsediyor suretimi

suretim yüzlerce parçaya bölünüp savuruyor kendini

belirsizliğe

belirsizliğin içinde gölgeler,gölgelerin içinde ben

sayısız salyalar akıyor yatağıma

etrafım kir;kan,ter içinde kalmış bedenim

kokuyor

kokuyor düşlerim,düşüncelerim

kokuyor parmak uclarım

efsaneler içine hapsolmuş ruhum çatışıyor karanlıkla

sürekli yürüyorum,çireğim patlarcasına koşuyorum

öksüre öksüre,aksıra aksıra

kalbim deliler gibi çılgınca atıyor

yürüyorum belirsizliğe

hedefim yok,durak yok yüreğim beni taşıyamıyor bile

aklımda ve yüreğimde sadece ufak bir ışık süzmesi var

karanlığın içinde karanlıklarla,gölgelerle savaşa savaşa

yürüyorum

takatim yok,mecalim yok

bedenim sırılsıklam

yüreğim mecnun

etrafım karanlık hücrelerle dolu

karanlığın içinde zebani gülüşlü gölgeler

ve gölgelerin içinde ben.