Zekat keçisi

biliyorum vakitsiz

ve üstelik yakışıksız bir durum

ama düşlüyorum saçlarını

omuzlarında bir şelale

bilmiyorum neden geçiyor

aklımla yüreğim

iç içe

uyku bu şehrin budalası

içmesek de nasıl

yıldızlar değiyor başıma saki

geceyi kovalayan

günün hatırına söyleyin

susta yaşayan bir ben miyim

o kelam süvarisi

yürüyenler kıyısında

denizin tuzun martının ahını alır

ama ben neden durdum

apartman topuklu giyen

kasaba kadınlarına sorun

uzaklarda büyüyen her çocuk

göğüs kafesimde

bir ayrılık kuşudur

sevda göç üstüne durur

ihtiyar gönlümün özeti şimdi

yan gelir yatarım şiire

bütün sürü semirir geceden

yayılır en güzellerin gözlerinde

bahar çiçekleri gibi açan

yaşamak zaman ister

ey benim sahibim

bu sürüde benden zayıfı yok mu