Zemheri Kurdudur Sensizlik
Meczup şairlere özenip
Mistik şiirlere mekan olurken gönlüm
Bir zemheri kurdudur, içimi kemiren sessizlik
Şehir günbegün büyüyen karanlıklar yurdudur
Bakışlarımın duman duman
Halimin yaman olduğu zamanlarda
Ufak ufak kaybolurum
Ruhumun içinde büyüyen harap sokaklarda
Meczup şairlere özenip
Asırlardır dalgalara direnen bir deniz feneri gibi
Her haliyle mahzun her haliyle mahcup
Yine uzaklara algın algın bakar gözlerim
Yine ıssız gecelerime gönlün mum yakar
Hasretin yettiği yerde
Bittiği yerde bütün ezgilerin,şarkıların
Ufak ufak kaybolurum
Saçlarıma vakitsiz düşen aklarda
Asırlardır dalgalara direnen bir deniz feneri gibi
Kederimin müsebbibi alınyazım gibi
Gölgemi ilelebet takip eden
Yıkılmışlığımın simgesidir başıboş adımlarım
Hislerim gurbetin sesidir
Rüyalarıma girdiğinde gözlerin
Beni apansız divaneye çevirdiğinde
Ufak ufak kaybolurum
Terk edilmiş istasyonlarda, son duraklarda
Kederimin müsebbibi alınyazım gibi
Yankısı bitmez dağlara çarpa çarpa
Ciğerlerimi yırtarcasına
Sayha sayha büyür sana doğru feryadım ahım
Bir ince sızı olur mu bilmem, gözlerinde adım
Ben bu şiiri yazdığımda
Ezdiğimde benliğimi satır aralarında
Ufak ufak kaybolurum
Dilimden düşmeyen Hay Hak'larda
Yankısı bitmez dağlara çarpa çarpa